Das Grüne Band

"Das Grüne Band: van dodenstrook tot levenslijn"

Bijna 40 jaar lang werden mens en natuur gescheiden door het "IJzeren Gordijn".

Was het oversteken van deze grens voor mensen een dodelijke oversteek, voor de natuur was het een zegen: in de schaduw van de grens hadden bedreigde dieren en planten een ongestoord thuis gevonden.

De voormalige “Dodenstrip”, een hedendaagse "Groene Gordel" met een schat aan biodiversiteit. 

Ook in het Harz gebergte, werd de innerlijke Duitse grens pijnlijk gevoeld: de Brocken, een indrukwekkend en zeer zichtbaar symbool van de Harz, kon door de bevolking van Oost- en West Duitsland alleen maar worden gezien als een immense berg in de verte. De Brocken bevond zich namelijk middenin de militaire zone.

Vandaag de dag,  biedt de Harz gelukkig een nieuw gezicht: al wandelend en/of fietsend langs de voormalige dodenstrip, vind u een schat aan culturele bezienswaardigheden, omgeven door een natuurlijke schoonheid die zijn weerga niet kent. De avontuurlijke tochten door de prachtige en nog vrij ongerepte wildernis gaan hier hand in hand met de achtergebleven sporen van de Duitse geschiedenis van het “IJzeren Gordijn”.

De "Groene Gordel", een natuurgebied waarin we, "dankzij" het voormalig regime, nu zo van de schoonheid kunnen genieten.

Het "IJzeren Gordijn" een gebied waar, dankzij het voormalig regime, zoveel mensen noodgedwongen gescheiden van elkaar moesten leven.

In diverse documentatie komen wij dan ook geregeld de boodschap tegen: Laat ons het heden keer op keer beleven, maar laat een ieder het verleden ook nooit vergeten!

De kaart met wandel- en fietsroutes kunt u o.a. bestellen via http://shop.harzinfo.de/ 

Om alvast een indruk te krijgen van de "Groene Gordel" kunt u hier ook de brochure downloaden (duitstalig), die is uitgegeven door "Grünes Band Deutschland". U kunt op de afbeelding klikken om de PDF te downloaden.

Das Grüne Band


Ook indrukwekkend is de film  "Mitteldeutschland von oben", de film (2 delen) bevat beelden van de "Groene Gordel" van bovenaf, van Vogtland tot Harz. Ook bevat de film korte gesprekken (Duitstalig) met een aantal van hen die de scheiding door middel van het "IJzeren Gordijn" daadwerkelijk van dichtbij hebben meegemaakt.

Deel 1 & Deel 2

ExternalVideoWidget
ExternalVideoWidget


In Hohegeiß vindt u de "Helmut Kleinert gedenkstein"

1 augustus 1963 omstreeks 01:45 uur worden er schoten gehoord, schoten gelost uit een machinegeweer op de "Todesstreiffen". 

Helmut Kleinert probeert, samen met zijn zwangere vrouw Marlit, op de motor vanuit Quedlinburg naar het Westen te komen, waarbij zij hun tweejarige dochtertje achter laten bij Helmuts ouders. Aangekomen bij de innerlijke grens vervolgen zij lopend hun weg. Waarschuwingsschoten worden gelost en het "Halt!" klinkt, desondanks vervolgt Helmut zijn vluchtpoging. Hij wordt neergeschoten, verwond aan zijn been kruipt hij tussen de bomen, maar helaas, 10 meter voor het bereiken van zijn vrijheid wordt hij van dichtbij door twee millitairen alsnog dood geschoten. 

Er wordt door de "getuigen" vanuit het westen direct een houten kruis geplaatst ter nagedachtenis aan deze zinloze moord, het is voor hen dan nog een onbekende dode. Wanneer zijn naam bekend wordt, word deze aan het kruis toegevoegd. Het kruis, omhangen met een krans van prikkeldraad, wordt een "bedevaartsoord" en het raakt omringd met bloemen. Later toen het houten kruis ten onder ging aan de tand des tijds is het vervangen voor een gedenksteen.


Marlit Schubert is er na deze vluchtpoging met een wonderbaarlijke, en een voor die tijd, milde straf vanaf gekomen, zij kreeg een proeftijd van 10 maanden. Ondanks deze milde straf werd zij getekend voor het leven. Haar geliefde man en vader van haar kinderen moest zij voor eeuwig missen, afgeschoten als een stuk wild, en haar vraag: "Waarom moest mijn man sterven, wij waren geen criminelen" hebben haar waarschijnlijk haar hele leven bezig gehouden. Marlit hertrouwde 6 jaar later, en wij mogen alleen maar hopen dat deze "onbekende" vrouw haar geluk hervonden heeft, en dat de tragedie een plaats in haar leven heeft kunnen krijgen.

Het is slechts één van de tragedies waarvan wij ons waarschijnlijk nooit geen voorstelling kunnen maken, maar die door het vormen van de "Groene Gordel" de herinnering aan de "Dodenstrip" levend houdt.

"Das Grüne Band: van dodenstrook tot levenslijn"